هیچ چیزی با ارزشتر از زمان نیست و عملا ما وقتی شغلی داریم و کاری رو انجام میدیم، داریم زمانمون رو با یک کاغذ یا اعتبار عددی که در پایان
در یکی از تاریک ترین و سخت ترین ایام زندگی، یک داستان به کمک من اومد و بهم نور امید رو داد. مانگای وان پیس یا همون one piece و
بچه بودم و خوردم زمین و از ساق پام خون اومد، خانواده اومدن بالای سرم و گفتن مورچه گازت گرفته و چیزی نشده!! و من به پام نگاه میکردم و
فرزند آوری یک امر اخلاقی هست یا نه؟ اصلا من اینو نمیفهمم!! میفهمم سوالو، ولی نمی فهمم که از کجا، پای اخلاقیات به فرزندآوری کشیده شد و چطور شد که
خیلی پیش میاد که آدم توی جمعی وارد میشه و ازش درخواست می کنن که خودتو معرفی کن. اولین چیزی که به ذهنمون میرسه، اسم، بعدش احتمالا این موارد میاد:
وقتی آدم به درون خودش نگاه میکنه، میتونه یک موزه ای از پدیده های مختلف کودکی ببینه. چیزایی که از کودکی داخل آدم مونده و بعضی ها رو غبار گرفته،